çizgisiz defter

aşk dediğin #89

2011-07-20T15:49:00.002+03:00

Daha fazla Güvercin !

2011-07-20T12:55:00.004+03:00

9 sene oldu bugün elini tutalı, "Ankara'da bir meydanda".
9 sene oldu sihirli dokunuşunu hayatımda hissettireli.

Ben kendi adıma son iki haftada yaşadıklarım sırasında bana verdiğin desteği hiç unutmayacağım bu 9 sene içinde.
Sen herşeyi unut Güvercin, ben sana daha fazla mutluluk vermek için yaşıyor olacağım.

Daha fazla Fenerbahçe !

2011-07-19T11:35:00.003+03:00

"Bundan daha fazla nasıl sevebilirim ki Fenerbahçe'yi" diye hep geçirmişimdir aklımdan. Ama Fenerbahçe'yi sözde yıkmak için harekete geçenler, farkında olmadan daha fazla nasıl sevebileceğimin cevabını verdi bana. Hergün daha fazla Fenerbahçe için güne merhaba diyenleri omuz omuza getirdiler. Şimdi onlar düşünsün.

Her sabah özgürlüğe doğardı Fenerbahçe, ama en çok bugün doğdu. Şimdi onlar korksun.

Dünya Fenerbahçeliler Günümüz kutlu olsun !

Behzat Ç.

2011-06-27T17:59:00.005+03:00

Geçen yıl Ankara'dan çok uzaklardayken, fragmanında Sıhhiye'deki Hitit Heykeli'ni görünce, bir solukta okuduğum Emrah Serbers romanı "Her Temaz İz Bırakır" uyarlaması diye, ilk bölümünde dayım kısa bir rol almış haberi gelince izlemeye başladım Behzat Ç.'yi.

Dönünce bazı bölümleri geriden, bazı bölümleri atlayaraktan takip etmeye çalıştım. Dün akşam sezon finali ile darmadağın etti Behzat amirim bizi. Duvardan duvara vurdu. Parça parça etti içimizi Harun'un "Allah benim belamı versin" deyişi. Sezon finali böyle olan dizinin, asıl finalini tahmin etmek bile çok korkunç. Herhalde dizinin finalinde Behzat amirimin boş şarjörünü biz dolu dolu kafamıza sıkarız.

Totem

2011-06-21T20:58:00.010+03:00

İş, güç, üşengeçlik, twitter, aşırı kilo, can sıkıntısı, yazacak bişey bulamama, yazacak çok şey bulma, prokastinasyon (nasıl diyor siz Türkler erteleme hastalığı) ama en çok da totem yüzünden bekledi bu post.

Her hafta sonu, her hafta içi, her maç, her smaç servis, her turnike, her mola, her devre arasında çığ gibi büyüdü yazma isteği.

Aykut Hoca'ya yapılan her insafsızca, hayasızca saldırıdan sonra klavyeleri parçaladı bu eller. Twitter'dan kustu üzerlerine ama blog ile öldürmek istedi hep "onları".

İnananlar tanıdı, inanmayanlara ve inanmak istemeyenlere inat. Onlarla omuz omuza oldu, gitti Sivas'tan aldı geldi şamiyonluğu.

Yeni tanıdığı insanlar ile salonlarda kovaladı voleybol topunu. Onlarla yan yana itiraz etti çizgi hakeminin kalkan yanlış bayrağına, vurdu smacı aldı şirketlerden kupaları.

Her şeye rağmen şampiyon olacağına inananlar ile totemler yaparak, dualar ederek istedi şampiyonluğu, aldı.

4-0'a inanmayanların bozduğu büyüyü; Arenlarında gözlerine soka soka kupa kaldırarak, telefonlarda şarkılarla kutladı şampiyonluğu.

Sadece bir günlük olan çizgisiz defter totemi tamamladı, geri döndü !

Güvercin kanadında taşıdığı, Kocaman umutları var bu blogun, hayata dair.

Vermeyoz !

2011-02-25T22:18:00.002+02:00

http://anadoluyuvermeyecegiz.net

Harem

2011-02-25T17:09:00.003+02:00

Haftalar öncesinden Güvercin'in iş arkadaşlarının düzenlediği bir organizasyon ile gittik dün akşam Bale'ye. Sıhhıye ve Ulus arasındaki Ankara Opera Sahnesi (Büyük Tiyatro), Ankara'da en sevdiğim yapılardan bir tanesidir. Önünden her geçişimde Cumhuriyet'in ilk yıllarında böyle bir binanın yapılmasının düşünülmüş bile olmasına şaşırır, sevinirim, bana güç verir.

Daha önce çok kez tiyatro oyunu, bir kez opera için gitmiştim sahneye dün ilk kez bir bale gösterisi için gittim ve ilk kez balkonunda oturdum. Ankara'nın tüm gösteri salonlarında olduğu gibi yine izdiham denecek bir kalabalık vardı. Herkesin yüzünde kalabalığın bir parçası olmaktan dolayı ve o kalabalığın orada oluşmasından dolayı büyük bir mutluluk vardı, her oyunda olduğu gibi.

Erkek basketbol takımının Olimpiyakos maçı ile çakışmasından dolayı biraz buruk gittim ama oyun başladıktan sonra sahnedeki performans burukluğumu alıp götürdü ve anın keyfini bana yaşatmaya başladı.

Harem, padişahın hareminden bir kıza aşık olmasını ama valide sultanın bu ilişkiyi onaylamayıp, yeniçerileri padişaha karşı ayaklandırmasını konu alıyor. Padişah ve valide sultan'ın bireysel performansları çok iyi. Yeniçerilerin gösterileri biraz sert olsa da, harem kızlarının yer aldığı sahneler ve özellikle kızların uykuya yatma zamanını anlatan bölüm harikaydı. Canlı müzik kusursuz bir şekilde oyuna eşlik etti. Keyifli, 1 saat 35 dakika süren, 2 perdelik bir gösteri.

Harem'in bundan sonraki gösterim tarihi 7 Mart 2011 Pazartesi.

Dünyanın gözü önünde !

2011-02-21T10:39:00.005+02:00

"Asla büyük olamayacaklara", iki transfer yapınca "dünyanın onları izlediklerini" sananlara ne olduklarını, ne olamayacaklarını bir kez daha gösterdik.

Fenerbahçe kötüyken herşey yolunda gibi kendini kandıranlara, Fenerbahçe iyi gidince bokumuzu sopa ile kurcalayanlara gereken cevabı verdik.

Daha cevap verilecek çok şey var. Sırayla !

Beşiktaş 2-4 Fenerbahçe

İnanmadan Önce - İnandıktan Sonra

2011-02-15T08:51:00.003+02:00

Oyuncusu, yöneticisi, taraftarı, hocası için; tüm Fenerbahçe için inanmak çok ince bir çizgi.

İnanarak kenetlenmenin bu kadar yakıştığı, bu kadar mutluluk verdiği başka bir şey yok hayatta.

Bitmez Tükenmez Aşkımız...
Fenerbahçe 2-0 Kayserispor

Edirne'den Ötesi

2011-02-05T12:31:00.002+02:00

Yıllardır Avrupa'da başarı diye burunlarından kıl aldırmayanlar,
"Küçük takımlar yendikleri büyük takımları konuşurlar" diye kendilerini avutanlar,
"Avrupa'da hakemleri satın alamıyorsunuz işte" diye beyinsizlik örneği sunanlar,
2. sınıf kupalarda dolanıp kendilerini "Avrupa Şampiyonu" ilan aç tavuklar,
Acıbadem yazıp, Ülker diye tezahürat besteleyen ezikler,

dün akşam Euroleague neymiş, Fenerbahçe neymiş ezile ezile öğrendiler...

Galatasaray MP 51-73 Fenerbahçe

aşk dediğin #88

2011-02-04T21:33:00.003+02:00

bekleyen "O" diye,
koşa koşa eve gitmektir...

Dönüş - 3 yaş - Okul Açık

2011-02-02T09:46:00.005+02:00

Freiberg dönüşü biraz şaşkınlık, biraz yoğunluk derken çizgisiz defter'e ara vermek zorunda kaldım, fark etmeden de olsa istemeden de olsa.

Bu ara sırasında 3. yaşını kutladı blog. Bazen günde 5 tane yazı yazdım, bazen 5 haftada bir tane. çok bir istikrar arayışım olmadığını en başta, daha başlarken söylemiştim zaten. Ama bu istikrarsızlıkta twitter denen tek dişi kalmış canavarında payı büyük.

Blog'a dönüşü, "Onlar"ınki kadar kutsal olmasa da, dönüşlerin en güzelini yapan Grup CK-1907 Unifeb-Vamos Bien ile nam-ı diğer "Okul Açık" ile örtüştüreyim dedim kendi kendime. Ne de olsa ikimizin de geleceğe dair "kocaman umutlarımız" var !

Auf Wiedersehen Freiberg

2010-12-21T23:27:00.003+02:00

Yazılacak çok şey var da, kelimeler parmakların ucunda kilitleniyor. Belki bir zaman yine sabahları uyanınca "Glück Auf" diyebilirim etrafımdaki insanlara.

Herşeyin çok güzeldi Freiberg, bir de Güvercin ile yaşansaydın 10 numara şehir olacaktın.

Hoşçakal "Freiberg"...

Fenerbahçe Acıbadem

2010-12-21T23:20:00.003+02:00

Yukarıdaki fotoğrafda görülen takım, bugün "çubuklu formasıyla" oynadığı maçı kazanarak içinde Fenerbahçelilik güç ve kudretini temsil eden "palamut" bulunan spor kulübünün armasını dünyanın en tepesine koydu.

Fenerbahçe Acıbadem, popüler sporlarda Türkiye'ye ilk Dünya Şampiyonluğu'nu getirdi.

Kıvrana kıvrana bahane arayın.

Saygı Duruşu

2010-12-21T01:25:00.000+02:00

Doktoooooor !

2010-12-20T10:29:00.001+02:00

Can kurban sana doktor !

Fenerbahçe 1-0 Sivasspor

Sımsıcacık bir veda

2010-12-16T21:06:00.004+02:00

Bugün üniversiteden arkadaşlarım benim için çok hoş bir veda yemeği organize ettiler.

Şehrin en güzel restorantı olan Stadtwirschaft'da sımsıcacık bir ortamda harika yemekler ve beni oldukça duygulandıran çok samimi ve güzel sözleri ile hoşçakal dediler bana. Haftaya Çarşamba günü (22/12) bu şehirden ayrılırken onları tanımanın verdiği mutluluğu da yanımda götüreceğim.

Hafta sonu bir yürüyüş aktivitemizde çektirdiğimiz güneşli bir fotoğraf, Freiberg hakkında çok zor bulunan bir İngilizce kitap ve Erzgebirge bölgesinin el-işi tahtadan sigara içen madenci figürünü hediye olarak sundular bana ve beni çok sevindirdiler.

Geldiğim ilk günden bu yana yardımlarını sorgusuz sualsiz esirgemeyen, her soru ve sorunumu var güçleri ile çözmeye çalışan Arved, Frieda ve Clara gibi üç dünya tatlısı çocuğa sahip olan Jana-Jan, Wenke-Alexander ve Antje-Ralph ailelerini ve dostuklarını hiç unutmayacağım.

Umarım onların da yolları bir gün Ankara'ya düşer ve bu gönül borcumu ödeme fırsatım olur kendilerine.

Dear Yildirim,

You came as a student, you go as a dear friend.
It was a pleasure meeting you here.
You and your family are always wellcome at our homes.

Your friends,
Wenke-Alexander-Freida, Jana-Jan-Arved, Antje-Ralph-Clara

16.12.2010

Borussia Dortmund vs. Werder Bremen

2010-12-12T21:19:00.010+02:00

97 senesinde Lars Ricken'in attığı bu gol ile başlayan sarı-siyah takipçilik, Westfalen'in varlığından haberdar olmamızla büyülenerek taraftarlığa dönüşmüştü. Almanya'ya kadar gelmişken, Avrupa'nın bu belki de en çok hayranlık duyulan stadı, eski adıyla Westfalen yeni adıyla Signal Iduna Park'ı, ziyaret etmemek olmazdı ama dönüş zamanı yaklaştıkça işi zora sokmuştuk.

Elime fikstürü alıp baktığımda bir Borussia Dortmund maçını izlemek için iki şansım vardı. Biri geçen hafta oynadıkları Nürnberg deplasmanıydı. Freiberg'e yakın olan Nürnberg'e gitmek, ülkenin öbür ucunda olan Dortmund'a gitmekten daha mantıklı gibiydi ama bütçeyi bu maça ayırıp Westfalen'i görmeden dönmek üzüntüsü peşimi bırakmayacağını anladım. Sevgili @serhatto 'nun cesaretlendirmeleri ve pişman olacağımı defalarca söylemesiyle, Güvercin'in de bütçeyi kullanımıma açmasıyla ikinci şansım olan Werder Bremen maçı için Westfalen biletini aldım.

Freiberg'den 6 buçuk saatlik tren yolculuğu ile Dortmund'a vardım. Yol boyunca trene aynı anda binen BVB ve Bremen taraftarlarının yan yana olmasından tedirgin olmadım değil ama baktım herkes kendi işinde-gücünde-birasında. Dortmund şehir merkezinde durum daha da beterdi. Şehir her ne kadar sarı-siyaha boyanmış olsa da azımsanmayacak sayıda Bremenli taraftarlar vardı etrafta.

Tren istasyonundan tek duraklık bir banliyö tren yolculuğu ile stada ulaştım. Hani sabah gir-akşam çık spor kompleksi ile karşılaşmadım. Çevre düzenlemesi, yiyecek-içecek imkanları vs. kötüye oldukça yakındı. Güzel bir BVB Fan Shop var stadın yanında. Maç günü yoğunluğu yüzünden içeri girilecek gibi değildi. Maç sonuna bırakıp bir sandviç bir bira ile açlığımı giderdim. Bir Borussia atkısı satın alarak boynuma doladım ve oldukça rahat girişi olan turnikelerden geçerek stadın içine kendimi attım. Bilet aldığım tribün, aile tribünene yakındı. Stad tribün koridorlarında bunun etkisi çok net görülüyordu. Çocuklar için oyun alanları, takımın maskotunun aktiviteleri, tribün sponsoru REWE'nin açık büfe ücretsiz vitamin barı.

Stadın yeşilinin görünmesi ile her taraftar gibi kalp atışlarım heyecanlanıyor. Bir de dünyaca ünlü Südtribüne Dortmund'u karşıdan görmenin heyecanı eklenince kalbim pırpır. Muhteşem bir stad. Maç izlemesi çok rahat. Kör nokta yok stadda. Nordwest tribününde yerimi alıyorum. Tamamı kombine olan Südtribüne de dolunca stadın atmosferi tam olarak yerine geliyor. Maç öncesi verilen büyük destek takımı motive etmeyecek gibi değil.

BVB de hem bunun hem de bu sene oynadıkları oturmuş harika takım oyununun etkisi ile çok hızlı başlıyor maça. Werder'in hafta içi Inter maçı yorgunluğu ile de sahanın tek hakimi BVB. Nuri Şahin'in harika frikik golü ile ilk yarı 1-0. Devre arasında sadece benim elimde bira olmadığını fark ediyorum. Gidiyim bi bira alayım diyorum ama stad içinde para ile satış yok. Sadece kontörlü taraftar kartlara satış var. Boynum bükük 2. yarıya başlıyorum. Bremen de taraftarının desteği ile biraz atak başlayınca, soğukla hafif bir üşüme geliyor. Ama Kagawa'nın golü her tarafı sımsıcak yapıyor. Maçı 2-0 BVB kazanıyor. Ayağımın uğursuz gelmemesinin morali ile çıkıyorum staddan.

Herkesin dilinde şampiyonluk kelimesi var artık Dortmund'da. Şehir yavaştan hazırlanıyor Klopp'un genç takımının zaferine.

Kagawa ve Lucas Barrios'un yeri ayrı BVB taraftarları arasında. Formalardaki isimlerde Lucas açık ara önce. Rosicky, Koller gibi eskileri de unutmayanlar var. Çok sayıda Japon taraftar da stadda fark ediliyor.

Maç bitişi-çıkışı saat gece 10'u buldu. Dönüş trenim için başlangıç zamanı gece yarısı 3 buçukta. 5 buçuk saat Dortmund sokakları, Mc Donalds'lar, kitapçılar derken yorgun-bitkin halde Bremen (!) aktarmalı dönüş trenine biniyorum. İçerisi zil-zurna sarhoş Bremenliler ile dolu. Dökülen biralar, küfürler gırla. Kenara geçip efendice müziğimi dinlerken uyuya kalıyorum. Bremen aktarmasını kaçırıp 2 saat sonra gözlerimi Baltık Denizi kıyısında Hamburg'da açıyorum. Ana-avrat dümdüz kalaylarken, Hamburg'tan Berlin-Leipzig yönündeki hızlı treni yakalamam ile rahatlıyorum.

Eve geldiğimde kalan son enerjimi biraz toparlayarak Fener maçına güçleneyim diyorum ama 3 kuruşluk gücümü de Fenerbahçe saolsun tüketiyor.

Borussia Dortmund 2-0 Werder Bremen
MKE Ankaragücü 2-1 Fenerbahçe

Westfalen ziyareti için tüm fotoğraflar buradaki Flickr setinde.

Terra Mineralia (05 Mayis 2010)

2010-12-07T14:21:00.006+02:00

Freiberg'e geldiginiz zaman tek bir sey yapma sansiniz varsa (ki bu sanslarin sayisi bir elin parmaklarini belki gecer) mutlaka ve mutlaka Terra Mineralia muzesini ziyaret etmelisiniz. Yillarca gumus madenciliginin merkezi olan bu Saksonya sehrinde, rezervler bir sure sonra tukeniyor ama madencilik calismalarini yuruttukleri bilgileri ile dunyanin en iyi madencilik fakultesi de kurulmus oluyor. Bu madencilik fakultesi zamanla yer bilimleri alaninda Avrupa'nin en gozde universitelerinden birine donusyor.

Mineraloji bolumunden iki hocanin gayretleri ile sehirdeki Schloss'un (kale) bir bolumu mineral muzesine donusturuluyor. Elde bulunan ornekler, devamli gelmekte olan ornekler, dunyanin dort bir yanindan gelen inanilmaz guzellikteki mineral ornekleri ile su anda dunyanin en buyuk-sistematik ve guzel muzesi Freiberg'de 2008 yilinda acilmis oluyor.

Guvercin'in Mayis ayindaki gelisinde ziyaret etmistik burayi. Meslegine asik bir jeolog olan Guvercin'in muzeyi gezerkenki heyecani, atmosferin buyuleyiciligini anlamama yetti.

O kadar cok gezindik, o kadar cok fotograf cektik ki burada ve bundan sonraki duraklarda, is yogunlugununda da etkisi ile bu seruvenleri fotograflari ile paylasmaya daha yeni basliyorum. Bundan sonra sirasiyla Prag, Viyana, Koln, Amsterdam ve Berlin gelecek.

Iste Terra Mineralia'dan birkac fotograf. Zamani ve ilgisi olanlar icin fotograflarin tamami icin Flickr seti burada.

Komutan

2010-12-06T23:30:00.004+02:00

Komutan koydukça alem kuduruyor. O'na kendi dilinde seslenilmesinden bile kıl tüy kapıyorlar.

"bir Alex değil ama"ların hepsi sizin, bir Alex bizim. Kuduradurun !

Fenerbahçe 2-1 Kardemir DÇ Karabükspor

Güvercin kanadındayım

2010-11-23T01:07:00.002+02:00

Geçen hafta sonu Viyana, hafta içi Köln, Amsterdam.
Yarın Berlin.

Çok güzel gezdik, geziyoruz. Yazacağım bir ara, paylaşacağım fotoğrafları.

Sen !

2010-11-23T01:01:00.006+02:00

kaç defa daha beni ağlatmayı başaracaksın beni stadda, ekran karşısında, radyo başında...

Fenerbahçe 5-2 Bucaspor

aşk dediğin #87

2010-11-16T13:32:00.002+02:00

beklemediğin anda önüne koyduğu,
bir dilim tost ekmeğidir...

100 kere Alex 2999 kere Fenerbahçe

2010-11-14T15:15:00.005+02:00

Ne zaman koştur koştur bir yerden maça yetişmeye kalkışsam, o maçı kaybediyoruz. Viyana dönüşü sabah trenini kaçırınca, yine soluk soluğa maçın 3. dakikasına yetişebildik. Yine kaybettik.

Ben başını yakalayamayınca, çubuklular da sonunu getiremiyor. Bir yerde düzelecek ama nerede ?

Gaziantepspor 2-1 Fenerbahçe

aşk dediğin #86

2010-11-08T01:02:00.003+02:00

kavuşmak uzak olduğunda özlemden,
kavuşmak çok yakın olduğunda heyecandan uyuyamamaktır...

Sisli bir gece yarısında

2010-11-06T21:43:00.004+02:00

Lugano, Bilica, Baroni, futbolcu ıslıklayan taraftarı, mikrofon elinde kafasına göre anons yapan görevlisi ile kaybetmek için elimizden geleni yapmışken...

Gökhan Gönül, Semih, Alex ve inanmazsınız Mehmet ile kazandık...

Fenerbahçe 4-2 Eskişehirspor

Fenerbahce Iste Bu !

2010-11-05T11:39:00.003+02:00

Inanan, umut eden-ettiren, teslim olmayan...
Her topa atlayan, ter akitan, savasan, bir ribaunda 3 kisi cikan...
Iste Fenerbahce bu dedirten...

Regal Barcelona 61-69 Fenerbahce Ulker

Bastei & Lilienstein

2010-11-02T11:57:00.005+02:00

Gectigimiz hafta Konigstein gezimden sonra Sächsischen Schweiz'da gormeyi cok istedigim ama zamanim kalmadigi Bastei ve Lilienstein'i hafta sonu (30/10) calisma arkadaslarim ve aileleri ile ziyaret ettik.

Cok tempolu, cok keyifli bir yuruyus ve tirmanma gezisi idi. Jana-Jan-Arved ailesi, Wenke-Alexander-Freida ailesi, Olaf ve ben Freiberg'ten arabalar ile yaklasik 45 dk.lik yolculuktan sonra Bastei'ye vardik. Cok zor olmayan, gorece duz, orman icinden bir yuruyusten sonra Bastei'ye tirmandik. Harika bir Elbe manzarasi, tarihi bir kopru (Basteibrucke) ve profesyonel tirmanicilar icin harika bir alana sahip Bastei. Yuksek kirectasi kayaliklarinin uzerinde bulunan demir kutular icindeki defterlere, o noktaya ulasan dagcilar adlarini yaziyorlardi ve bu anlardan birini canli izledik.

Bastei turundan sonra ayni tepede bulunan bir otelin restorantinda ogle yemegi molasi verdik. Keyifli bol sohbetli lezzetli bir ara oldu. Gucumuzu yerine topladiktan sonra, arabalar ile Lilienstein yakinlarinda bir park yeri bulana kadar dolandik. Daha sonra Lilienstein'e dogru oldukca dik, dolambacli bir tirmanisa basladik. 415 m'lik tepeye varis 1 saate yakin surdu. Inanilmaz bir ruzgar ile karsilastik tepede. Yine nefis bir manzara ve ozenle korunmus doga ile basbasa kaldik ve kendimizi dinleme firsati bulduk. Tepedeki sirin ufak bir kafede kahveler ile icimizi isttik ve donus icin inise basladik.

Donus yolunda yorgunluktan eve nasil geldigimizi hatirlamiyorum bile. Minik Freida ile yan yana uyuyarak tum yolu gecirmisiz.

Bastei ve Lilienstein'a ait Flickr fotograf seti burada.

Lazım

2010-10-31T11:14:00.003+02:00

Mücadele harika, skor eh, kondisyon felaket ibresini gösteriyor.

Mücadele lazım.
İlk yarının sonuna kadar puan kaybetmeden gelmemiz lazım.
Niang'ın çok az maçta bizden ayrı kalması lazım.
Yobo'nun bonservisi lazım.
Baroni'nin tasdiknamesi lazım.
Caner'e biraz akıl lazım.
Santos'a iki tane tokat lazım.
Rakibinin dizine tekme atan, sarı kartı olan futbolcuyu atabilecek hakem lazım.

Bursaspor 1-1 Fenerbahçe

87

2010-10-29T10:53:00.002+03:00

87 yil once bugun on kapida gorunen bilim ve cagdaslik, 87 yil once o kapidan giren bagimsizlik ve aydinlanma isigi; 87 yil sonra arka kapidan cikmak uzere.

Kapatin arka kapiyi, cereyanda kaldik.

once Semperoper sonra Königstein

2010-10-25T16:45:00.008+03:00

derbi pazarindan once, pazari cabuk edelim diye cuma-cumartesi'ye aktiviteler serpsitirdik. Cuma gunu TU Bergakademie Freiberg'in uluslararasi ogrenciler ofisinin duzenledigi organizasyon ile Dresden Semperoper'deki Dreamlands modern bale gosterisine katildim. Hayatimda ilk kez modern bir bale gosterisini canli olarak izledim. Cok fazla anlamaya calismadan sadece muzik ile sahnedeki kombine hareketleri kafamda uydurmaya cabaladim. 3 bolumden olusan gosterinin ilk ve ozellikle son bolum performanslari cok etkileyiciydi. Empty House adindaki son bolumun ufak bir parca videosu burada. Bale gosterisi ile ilgili tanitici bilgi ise Semperoper'in sayfasinda.

Guzel bale gosterisinin yani sira, cok farkli ulkelerden tanistigim insanlar ve aksam isiklari altinda Dresden'in guzel siluetinin bir kismini gorme sansini da yakaldim. Silili cift, Tanzanyali, Meksikali doktorantlar, Litvanyali kiz Rus erkek sevgililer ile tanismak sohbet etmek cok keyifli idi. Ozellikle donus yolunda Litvanyali kiz ile yaptigimiz Euroleague sohbeti cok keyifli idi. Hanim kizimiz fanatik Kaunas'li olarak gecen hafta Rytas'a koymamizdan cok keyif almis.

Cumartesi gunu ise ilk geldigim gunden beri gitmek icin can attigim ama bir turlu dogru zamani denk getiremedigim Sachsische Schweiz'e ufak bir gezinti yaptim. Freiberg'den tren ile 80 dk. mesafedeki bu yer bir cok kultur mirasinin ve doga harikasinin bir arada toplandigi Alman ve Cek topraklari arasinda bulunan bir yer. Oldukca fazla durak noktasi olmasindan dolayi hedef olarak kendime, oda arkadasim Jana'nin da tavsiyeleri ile, Königstein Festung ve Bastei'yi sectim. Birisi bolgenin en buyuk ve unlu kalesi digeri dev kum taslari uzerinde bulunan bulutlar arasinda bir kopru.

Tren ile Königstein'a vardiktan sonra kaleye tirmanmak icin dogru yolu ararken karsilastigim yon tabelasi bana takip etmem gereken ipucunu verdi. Bu isareti takip ederek yaklasik 40-45 dk. suren oldukca dik bir tirmanma ile kalenin girisine ulasabildim.

750 yillik bir kale olan Königstein Festung, donemlerin krallarina, komutanlarina ev sahipligi yapmis, para basma ve sehir hapisanesi gorevini yapmis, Napolyon tarafindan defalarca ziyaret edilmis, 1866 Avusturya-Prusya savasindan sonra Prusyalilarin eline gecmis, 1870 Alman-Fransiz savasinda ilk defa savas kampi olarak kullanilmis, 1910-1950 yillari arasinda surekli Fransiz ve Rusya kontrolunde olmus ve 1955 yilinda bir askeri acik hava muzesi haline getirilmis.

Dolasmasi oldukca keyifli bir kale icinde birden fazla muze haline getirilmis bina ve bir de kilise var. Ama kesinlikle en keyifli yani manzarasi. Bir doga harikasi olan Lilienstein ve kesinlikle Almanya'nin en harika guzelliklerinden biri olan Elbe Nehri'nin bir arada oldugu nefis kareler sunuyor kale size.

Donus yolunda Bastei icin Kurtort Rathen istasyonunda indim. Ancak, bir onceki gecenin gec biten balesi, yorucu tirmanma, yorucu inis, zamani tam ayarlayamama, havanin kararmasi derken sadece istasyon civarinda ufak bir yuruyus ve dinlenme ile Bastei gezisini onumuzdeki hafta Jana ve esi ile birlikte yapacagimiz 2. Sachsische Schweiz seferine biraktim, uzaktan bir fotografini arsive katarak.

Umarim bu guzel bolgeyi Guvercin'e de gostermek icin geldigi zaman vaktimiz olur. Yoksa oralari gezerken hissettigim burukluk omur boyu benimle kalir.

Fotograflarin tamamini gormek isteyenler icin Flickr fotograf seti burada.

Dönüşüyoruz !

2010-10-24T22:30:00.003+03:00

Derbi maçlarını sıradanlaştırıp, küme düşen takımlara onlarca puan saçan Fenerbahçe dönüşüyor. Kimimiz sert tepki veriyor, kimimiz için olumlu bir değişim. Alışmamız hem zaman alacak hem acı çekeceğiz. Umarım sonu güzel olur.

Dönüşen başka şeyler de var. Daha iyi oynayıp kaybettikleri maçlardan sonra ulu reyisleri Sabri'ye üçlü davetinde bulunmayıp, bu maçta "iyi oyunu kutluyoruz" diyen; beraberliğe sevinmelerine kontra olarak 2-2 anonsunu gösterip FB-TS maçının 1-1 bittiği haberini aldıkları andaki hallerini unutanlar. Onlar da dönüşüyorlar.

Dönüşümünü tamamlamış olan ise Fenerbahçe tribünlerinin hali. Vamos'lardan, CK'larda, ÜNİFEB'lerden, emekçilerden; tiksinme durumuna geldiğimiz GFB'ye.

O değil de, napıyoduk lan Galatasaray'a puan kaybedince, şaştım kaldım. elimi ayağımı nereye koyacam bilemedim.

seneye dönüşmüş olarak ve 12 demek üzere görüşürüz !

Fenerbahçe 0-0 Galatasaray

aşk dediğin #85

2010-10-19T14:40:00.002+03:00

O'nsuzlukta
debelenmektir, bocalamaktir;
canin hicbir seyi istememesidir...

Sevinç Yumağı !

2010-10-18T23:06:00.006+03:00

Hakem, Ziya Doğan, Emre Toraman, Konya tribünleri, Konya tribünleri içindeki bukalemunlar...insan değilsiniz...

Deplasman tribünü, Semih, Topuz !, Emre !, Yobo, Volkan...insansınız...

Sevinç yumağı bu hafta beyazdı,
haftaya sarı-lacivert !

Hem de ÇUBUKLUsundan ! en korktuğunuzdan !

Konyaspor 1-4 Fenerbahçe

Ankara, Baskent...

2010-10-15T15:13:00.007+03:00

13 Ekim'de Ankara icin bir yazi girememistim. Bu yazi ile karsilastim az once. Ugur Bilge tarafindan yazilmis ve Fotografya Dergisi'nin 6. sayisinda yayinlanmis "Ankara'nin Dikmeni" baslikli kisa oykusunun bir parcasi. Ankara'nin baskent olmasi ile ilgili bu bolum kadar, simsicacik oykunun tamamini da okumanizi tavsiye ederim. Oykunun tamami...

Yazinin icinde gecen Napoli Belediyesi'nin hediyesi olan heykel olan yukaridaki resimde gorulen Su Perileri'nin hikayesi ise "aklina estikce" blogunda mevcut. Ankara'nin meraklisina, tarihi nasil cope attigimizin kanitlarini arayanlara,

Ankara'nın Başkent oluşunun İstanbul da yarattığı şoku düşünebilir misin? Büyük bir düş kırıklığı yaşamış ''Der Saadet'' İstanbul'un pek çok adı vardır. Der Saadet de bunlardan biri. Saadet kapısı, mutluluk kapısı. Yüzyılların başkenti dururken bozkırda irice bir kasabayı başkent yapmak düşüncesi bile uslarının kıyıcığından geçmemiştir İstanbulluların. Düşman ülkeden kovulunca Meclisi Mebusanı toplayıp İstanbul'a gelecek diye beklerlerken, Mustafa Kemal Ankara'yı Başkent yapıp yeni Devletin temellerini o Bizans kokuşmuşluğundan uzak tutmak istemiş. İstemesine istemiş de, o kokuşmuşluğu bütünüyle ortadan kaldıramamış.

Ben yeni devletin gelişmesiyle Ankara'nın gelişmesi arasında bir örtüşme bulurum. Cumhuriyetin ilk yıllarının heyecanı içinde yeni kurulan bir devlet ve çağdaş bir Başkent yaratma çabaları. Ben o dönemin dergilerini, gazetelerini karıştırmayı çok severim. Her ne kadar tek parti döneminin resmi ideolojisini de yansıtsalar çocukça bir heyecan gizlidir, o tumturaklı bildirilerin satır aralarında.

Bin dokuz yüz elli seçimlerinden sonra karşı devrimciler yavaş yavaş su yüzüne çıktılar. Atatürk devrimlerini orasından, burasından tırtıklarken. Bir yandan da kenti tırtıklamışlar. Çevresinden gecekondular, ortasından beton yığınları. Bir de modernleşme adına eski dokuyu ortadan kaldırma. Ulucanlar en eski çarşılardan biri idi. Kalenin bitiminde. Ana cadde açmak uğruna yok edildi. Hacettepe denince şimdi Üniversite geliyor akla. Oysa Hacettepe İstanbul'un Kasımpaşa'sı gibi külhanbeyi bol bir semtiydi Ankara'nın. Üniversite yapıyoruz diye yok ettiler koskoca bir mahalleyi. Hiç unutamam, bir havuz vardı Hacettepe'de. Hani Tandoğan meydanındaki havuzun içindeki heykel kümesi o havuzdaydı vaktiyle. Napoli Belediyesinin Ankara kentine armağanı imiş o heykel. Eski kartpostallarda Kızılay da bir havuz içinde görülüyor. Kaç yer değiştirmiş. Şimdilerde Belediyenin park bahçeler müdürlüğü bahçesinde yerlere atılmış duruyor. Sanmam bu yönetim o güzel heykel kümesini değerlendirsin. Ankaray istasyonunu bahane edip havuz kaldırıldı. Yerine de o devasa Demlik konuldu. Devrimlerdeki yozlaşma kentteki yozlaşmayla örtüşüyor böylece." Ben bu Kentin en güzel zamanını yaşadım. Hatip çayında yüzdüm. Akköprü de balık avladım. Şimdi buralar lağım taşıyor. Hele İncesu. Lise yıllarında Seyranbağların'da bir bağ evinde otururduk. Yürüyerek gider-gelirdik okula. İncesu deresinin kenarından. Pırıl pırıl bir su akardı. Önce üstünü kapattılar, sonra yatağını değiştirdiler, Metro nedeniyle. Bu olayın acısını duyan bir dost İncesu deresi için bir dörtlük yazmış :

"MAVİMİ ÇALDINIZ ÖNCE SONRA GÖKLERİMİ
SÜRGÜN ETTİNİZ ÖLÜLER ÜLKESİNE
KENDİ SUYUMDA KENDİMİ BOĞDUNUZ
SİZ KİRLETTİNİZ TEMİZLENİRKEN BENİ" (Ümit SARIARSLAN)

Şili'nin Madencileri

2010-10-14T00:06:00.004+03:00

Madenci Sepulveda Espina:

"...Şili çok yaşa..."
"...Hepimiz çalışmaya devam edeceğiz. Madenci yüreği işte böyle birşey..."
"...Aşk dünyanın en güzel şeyi..."
"...Madenci olarak doğdum, madenci olarak yaşayacağım, madenci olarak öleceğim..."

Modern zamanın en büyük mucizesine şahit oldu dünya. Süreç öyle masalsı gelişti ki, sonunda bunu iyice masal olduğuna inanır hale geldik. Şili halkının verdiği tepkiler o kadar samimi ve içtendi ki, bir de bizim yaşadıklarımızla ister istemez karşılaştırınca oraların masal diyarları olduğuna inandık.

Tüm dünyanın maden işçilerine ve kendi branşı ile ilgili ders alınacak olaylar karşısında kozmik kafalarla açıklama yapan kabine bakanlarına selam olsun.

fuck yeah street lamps!

2010-10-09T14:59:00.001+03:00

NYG Yapımcılık iftiharla sunar: "Fuck Yeah Street Lamps!"

Machern

2010-10-07T15:58:00.004+03:00

Leipzig Uni. tarafindan duzenlenen ve 14.su yapilan "Hochauflösende Geoelektrik" (Yuksek Cozunurluklu Yer Elektrik) calistayina katilmak icin gittim Machern'a.

Hem tecrube, hem Freiberg'den kimsenin katilamayacak olmasi nedeniyle bir bakima temsil, hem Machern'i gorme hem de yeni insanlarla tanisma firsatiydi ve amaclarim da bunlardi. Sonuncusu haric hepsini gerceklestirdim. Ben bu kadar yabani insani bir arada gormedim arkadas. Bi selam verin, bi ilgilenin. Alman 'uyuzlugu' diyip gectim. Neyse ki sunum, kaldigim otel, hava sartlari, Machern guzeldi de sinirimi aldilar.

Freiberg'e tren ile 2.5 saatlik aktarmali mesafede, Freiberg'in neredeyse sekizde biri bir yer Machern. Ama temiz guzel bakimli bir yer. Hemen hemen her Alman nahiyesi gibi guzel ve tarihi bir parki, guzel ve tarihi bir kalesi var. Romantik bir yer oldugundan falan bahsedilmis. Guvercin olmadan n'apiyim ben romantikligi.

Kendimizce guzel kareler cektik, yuruduk nefes aldik, kitabimizi okuyup biramizi yudumladik.

Machern'e gelirken yola serpistirdigimiz ekmek kirintilarini takip ederekten ayni yoldan donduk. Wurzen aktarmasinda ekmek parcasini biraz irice birakmistik, istasyonun duvarlarindaki graffiti calismasini fotograflamayi unutmayalim diye.

Machern'den Wurzen'e gidecek treni beklerken, DB'nin yuksek hizli trenlerinden biri gecti minik istasyondan. Odum-bokum orada birbirine girdi hala ayristiramadim. Bunu da unutmayayim diye not duseyim buraya.

Geri kalan Machern ve Graffiti fotograflari icin Flickr Set burada.

Bunu Yapan İki Kişi

2010-10-02T23:06:00.003+03:00

Her gelen forvet, iyisi kötüsü, beceriklisi beceriksizi, şanslısı şanssızı...
Hepsi O'nun kıymetini, O'ndaki ışığı beraber oynadıkları 2. maçta anlıyorlar...
Çok şanlıyız.
O'na ve şimdilerde herkesin korkar olduğu Niang'a sahip olduğumuz için...

Ama çok acil nefese,ciğere, kondisyona ihtiyacımız var...

Fenerbahçe 3-0 Gençlerbirliği

aşk dediğin #84

2010-09-28T17:00:00.003+03:00

kavusup kavusup ayrilmak midir,
baska baska kitalarda...

Yavas Yavas Hasan Sas

2010-09-28T12:24:00.025+03:00

Ne haftaydi ama. Saniyelerini saydiran Agustos, saniyesini bile hatirlamadigim Eylul'un ilk 2 haftasindan sonra, 3.5 aylik aranin ardindan Guvercin'ime kavusmanin mutlulugu, calistayin verdigi heyecan derken gidip donmusuz bile.

Km.lerce yol git gel, hayatinda goremeyecegin insanlari-yerleri tani-gor. Yine de anlarin icinde en heyecan ve mutluluk vereni gecenin 5'inde otel lobisinde Guvercin ile karsilasmak olsun. Tanri'ya her gun tesekkur ediyorum ki defalarca en dogru karari verdigimi bana hatirlatiyor.

Freibeg'ten sabaha karsi 4'te tren yolculugu ile basladik seruvene Ralph, Klaus ve ben. Tren ile Dresden oradan ucak ile Viyana aktarmali Kahire. 11-12 derecelerden 35-36 lara inince sasirdik kaldik. Kahire havaalanindan Giza'daki otelimize yarim saatlik taksi yolculugu ile vardik. Uzaktan siluetlerini izlemekle yetindigimiz piramitlerin yanina varmak icin can atar hale getirdi, taksi yolculugu bizi. Teker teker calisma arkadaslarimla, dostlarimla karsilastik otelde oncelikle. Hepsi ile hasret giderdik. Sonra yayinlarindan tanidigimiz "deve disi" amcalar ile yeniden tanismalar-selamlasmalar ufak sohbetler. Sabaha karsi gelecek ucak icin uyumadik bekledik otel lobisinde Vucky ile. Son 1 saatinde yenik dustuk uykuya, yorgunluga. Sonra kavustuk Guvercin ile.

36 saatte uyunan 3 saat uyku ile basladik kayit gunune. Once kayit-kahvalti arkasindan, Misir ulusal muzesinden gun boyu suren gezinti. Bu kadar materyal ile dolu bir muzeyi bu kadar organizasyonsuz ve pis birakmak sanirim Araplara mahsustur. Genc yasta olen Tutankamon'un kafaligini selamlayip bitirdik gun boyu suren muze ziyaretini. Iceri de fotograf makinasini yasaklakmislar. 1-2 kacak cep telefonu fotosu ile gecinmek zorunda kaldik.

Muzenin en ilgi cekici yeri hic suphesiz mumyalarin oldugu bolum. Misir para gozlulugu ile de burada tanistik zaten. Muze girisinde odediginiz para ve aldiginiz bilet bu bolum icin gecerli olmuyor. Yeniden 100 LE (yaklasik 25 lira) verip yeniden giris yapmaniz gerekiyor.

Otel donusu yolculugun ve uykusuzlugun verdigi tahribat iyice kendini gosterdi. Hosgeldin yemeginde ve sonrasindaki dans gosterilerinde kendimizi zor ayakta tuttuk.

Gelis amacimiz olan calistay icin sabahlari ogelene kadar sozlu, ogleden sonralari poster sunumlarinda aksam uzeri yapilan tartisma oturumlarindan gecirdik gunlerimizi. Arada sikan sunumlardan kacip havuz kenarinda guneslenmekte olan Guvercin'in yaninda buldum kendimi. Gec kahvaltilar, kapali telefonlar, bol gunes, havuz sefasi ve elbette bana kavusmanin verdigi mutlulukla gormeliydiniz Guvercin'i :)

Ilk calisma gununun aksami Turk delegasyonu ve Alman arkadaslardan olusan bir grup ile piramitler uzerinde yapilan isik ve ses gosterisine bir tur duzenledik. Yaklasik 45 dk. - 1 saat suren sov cok cok iyi olmasa da Misir'da yapilabilecek guzel aktivitelerden.

Ertesi gun Dr. Akca icin sozlu; ben, Vucky, Feci ve Prof. ATB icin poster sunum gunuydu. Hasarsiz, guzel sorular, guzel fikirler ile atlattik modelleme ve ters-cozum oturumunu. Aksam yapilan tartisma toplantisinda oturum baskani Prof. Klaus'un Turk calisma grubu icin soyledigi ovgu dolu sozler hepimizin yuzunu gulduren, hak ettigimizi dusundugumuz sozler oldu.

3. gun toplantilara ara verildi. Organizasyon komitesinin duzenledigi aktiviteler icin sabah koru koyulduk yollara. Rehberimiz Abu ve onun nefis Ingilizcesi esliginde Piramitler, muzeler, ogle yemegi, alis-veris ve Nil Nehri kenarinda aksam yemegi ile kostur kostur tamamladigimiz bir gun oldu ama hepsinden de cokca bisey anlamamistik. Yeni bir gun planlamak sart olmustu.

4 ve 5. gunler sunumlarla gecti. 5. gun aksami tekrardan bir sehir turu planladik kendimize. Otelin taksi servisinden ayarladigimiz 2 taksi ile Kahire turu, aksam yemegi biraz alisveris becerebilirsek tekne ile bir Nil turu planladik. Hepsini de basari ile uyguladik. Taksi soforlerimizin harika yonlendirmeleri ve iyi niyetli olmalariyla butun herseyi ucuz yollarla hallettik. Tabi bu arada yeni Kahire'de cok kullanilan bir cumle ile de tanismis olduk. Kime Turk oldugumuzu soylesek agizindan cikan ilk cumle "Yavas yavas Hasan Sas" oluyordu. Pazarliklarda musluman tarifesi uygulandillarini soyleyen esnaf 500 LE cektigi fiyati karsilikli restlesmeler ile 50 LE'ye kadar indirdi. Sevdiklerimize, Guvercin yuvasina ufak hediyeler toparlayarak, felfela ve dondurma lezzeti ve Nil uzerinde tekne gezisi ile gunu bitirdik.

Son tam gunumuzu havuz basinda dinlenerek gecirdik. Iyi de oldu dogrusu. Tum kosusturmacanin yorgunlugunu biraktik orada. Bir sonraki gun Guvercin'in ayrilis gunu idi. Ayrilis gununun sabahinda Guvercin, ben, Ralph ve Klaus bir piramit gezisi yapmaya daha karar verdik. Iyi de yapmisiz. Tur kosusturmacasindan uzak sakin kafa guzel guzel seyrettik o devasa yapilari. Her baktigimizda aklimiz yine almayarak, yine "nasil ve neden" diye sorarak. Sonra otele donduk ve tum guzel gunlerin sonuna koyulan ayrilisi yasadik. 8 Kasim'a kadar son kez sarildik, askla.

Ayriliktan sonra ki ogleden sonra Ralph ile Citadel'deki Muhammed Ali Camisi ve civarini turlamaya karar verdik. Diger Alman grup ise daha once bizim ziyaret ettigimiz ulusal muzeyi tercih ettiler. Citadel yakinina metro ile gitmeye kadar verdik. Otele en yakin metro duragi olan Muniba'daki pazar yerini fotograflarken yanimiza gelen iki polis bizi karakola davet ettiler. Komiser fotograf cekme lisanslarimizi istedi. Drumdan bilgimizin olmadigini ve fotograflari silerek bu durumdan siyrildik. Komisere Turkiye'den geldigimi ama Almanya'da egitimde oldugumu soyleyince "Mesut Ozil" gibi demesi ve seker kamisi suyu ikrami gerginligimizi alan dakikalar oldu. Sonra metro ile Citadel'e ulastik. Manzarasi harika, etraftaki turistik polislerin bahsis almak icin birbiri ile yaristigi bir buyuk cami Muhammed Ali camisi.

Aksama, Ralph'in defalarca haritadan yanlis yol tarif etmesiyle, ayaklarimiz su toplamis halde yarim saat gecikmeli diger Alman grubu ile bulusabildik. Falafel ve diet cola ile kendimi zar-zor toparladim ki otele donus icin yine metro yollarina dokulduk. Yataga kendimi nasil biraktigimi hatirlamiyorum bile.

Sabah Freiberg'e donus icin ciktik yola. Yine Ralph ile Viyana'da uzun aktarmayi sectik ve gezinti icin bize 5-6 saatlik bir zaman kaldi. Viyana havaalanindan metro ile sehir merkezine 30 dk. yolculuk ile yeniden Avrupa'nin o buyuleyici sokaklarina ciktik. Kahire sokaklarindan sonra Viyana sokaklari sanki bir uzay ussune isinlanmisiz hissi verdi. Kirden sonra temizlik, sicaktan sonra ferahlik, terden sonra yagmur, dolandirilma hissinden sonra az biraz guven. Ufak sokak turlari, Guvercin ile yeniden gelmeden once toparlanan bilgiler, unlu Cafe Hawelka'da leziz-kahve pasta derken yeniden havaalani. Sonra Dresden. 1 saat kadar tren aktarmasi ve Freiberg. Karanlik sokaklari ile yeniden karsiladi beni Freiberg. Simdi yeniden 8 Kasim icin gun sayma zamani.

Bakmaya vakti olanlar icin fotograflarin geri kalanlari:

Misir Flickr Set

Viyana Flickr Set

Kahvalti - Meißen - Belantis

2010-09-14T12:22:00.009+03:00

Gectigimiz hafta sonu Turkiye'de bayram yasanirken ben de burada kendimce bir bayram programi yaptim. Cuma gunu Fizik Bolumunde doktora calismasini yapan Abdullah'in kahvalti daveti ile baslattik programi. Adam gibi baharatli, lezzetli ve "helalinden" bir sucuga hasret kalmistik. Saolsun Abdullah Berlin'den temin ettigi erzagini bizimle paylasti.

Cumartesi gunu icin ise, ev arkadaslarimin ayarladigi bir Meißen gezisi vardi. Havanin da guzel olmasi ile cok detayli olmayan kisa bir sehir turu, bol fotograf, oglen evlerinde ufak bir mangal, aksamina Dresden'de biraz alis-veris ile gunu tamamladik.

Daha fazla Meißen fotograflari icin Flickr Seti tam burada.

Cumartesi aksami ev arkadaslarim Tina ve Katrin ile onlarin Freiberg kadar kalabalik arkadas gruplari Leipzig yakinlarindaki Belantis oyun merkezi icin beni de davet ettiler. Pazar sabah 9'da Freiberg'den konvoylar halinde 20 kisilik bir grup olarak yola ciktik. Yaklasik 2 saatlik yolculuk sonrasi Belantis'e vardik. Heyecan verici oyuncaklarla dolu oldukca ilgi goren degisik tasarimli bir oyun alani Belantis. Arabalardan iner inmez dev Roller Coaster ihtisamla bizi karsiladi. Daha ufak gorulen diger oyunlarla biraz deneyim biraz cesaret toplamaya karar verdik. Fotograf makinami yanima almadigim icin Belantis sayfasindan fotograflar ile devam edelim. Once "Tal der Pharaonen" sonra "Insel der Ritter" ile iyice cesaretlendik.

Yemek molasinin arkasindan hersey Roller Coaster ya da tam Almanca ismiyle "Mega-Achterbahn" icin hazirdi. Herkesin birbirini tesvik etmesi, korkanlarin siradan cikmasi, ufacik cocuklarin binmek icin can atmasini izlemenin saskinligi derken, yarim saatlik sira bekleyisinden sonra kendimizi vagonun icinde bulduk. Iste o an ne yapiyorum ben diye kendi kendime bagirdim :)

90 derecelik 33 m tirmanis aninda hissettigim korkuyu tarif etmeme imkan yok. Bilincim yerimde hayatimda ilk defa bu kadar "altima sicmaya" yaklasmistim ! 33 m 90 derecelik inis sirasinda agzimdan cikan Almanca-Turkce-Ingilizce kufurlerin haddi hesabi yok. Tam inis bitiminde hersey bitti sanarken tam 5 adet olan tam takla donuslerin ilki herseyin yeni basladigini haber veriyor. Tur tamamladiginda elim ayagim birbirine dolanmis sekilde idim. Dik inisin tam bitis esnasinda otomatik cekilen foto ne kadar komik hallerde oldugumun ispatidir.

En son olarak da bu cilgin denemenin cekilmis en guzel videosunu koyayim ve durumun vehametini siz idrak edin:

aşk dediğin #83

2010-09-13T17:11:00.003+03:00

kavusmanin yaklasmasiyla;
her saniyeyi sayar hale gelmektir...

Beyin Bedava

2010-09-13T12:07:00.003+03:00

hadi zamaninda yapilacak kaliteli transfer, kariyerli hoca hepsi pahali isler, cok para gerektiriyor ama en azindan "beyin bedava" be adamlar. O'nu kullanin bari !

Kayserispor 2-0 Fenerbahce

#12devadam

2010-09-13T11:43:00.005+03:00

foto: ntvspor

2 haftaldir twitter mecrasinda hemen hemen her "tweetimiz"den sonra basliktaki "hashtag"i kullanir olmustuk. Basta ev sahibi olmanin verdigi heyecan, basarili olabilecegimiz dusuncesinin heyecanindan fazla idi. sonra mac mac heyecan parametresi yer degistirdi.

Yetenekli bir kusak, ne olursa olsun "milli takim" icin yakalanmis bir teknik direktor istikrari ve ev sahibi avantaji ile ceyrek final yakalanabilecek bir sonuc olarak gozukuyordu. Oraya kadar da hersey bu sekilde kolay gibi oldu. Rusya, Yunanistan, Fransa galibiyetleri bizi daha iyilerini yapabilecegimize inandirdi. Slovenya karsindaki ezici oyun kupayi bile aliriz lan dedirtti. Resmen "Sirp Sindigi" muharebesi seklinde gecen yari finalde zafer bizim oldu ama fena da hirpalanmistik. Ki bunu finalde ABD karsinda her saniye hissettik.

Zaten finalde ABD'ye kaybetmenin bir taktik, hata vb. kavramlarla izah edilecek bir tarafi yok. Sonucta bu adamlarin macini izlemek icin gece 3'e saati kurup kalkiyoruz. Biraz normal bir sonuc !

ABD bu "sepet topu" oyununun her zaman sampiyonu. Ama biz digerleri arasinda en birinci geldik. Bu bile sampiyon gibi hissetmemize yeter.

Tum bu hislerin yaninda 12 Eylul'de yasadigimiz cifte yenilgi ile kaybedenler olmaya devam ettik. En azindan bir zaferi kurtaran Turgay Demirel ne mutludur simdi !

Tesekkur ederiz #12devadam !

Tarif edilemez !

2010-09-08T22:38:00.002+03:00

"Bana bu yaştan sonra bunu yaşattılar ya..."

Dünyanın en iyi 4 (yazıyla dört) takımından biri...

Agustos'un 30'u

2010-08-30T12:30:00.004+03:00

Once O inandi..
Sonra yanindakileri inandirdi..
Sonra butun halki inandirdilar..

Zaferin kendisi degil. Zafere giden yolda ilk adim !

17

2010-08-30T00:21:00.006+03:00

Asal sayı sevdalısı, uğurlu rakamı 17 olan ben için Ali Bilgin'in takımda olduğu zamanlar benim için kabusa dönüşmüştü. Hele PVH'dan sonra.

Şimdi Okan aldı o numarayı. Kaptanlık bandını da o formanın koluna eklediğini görsün bu NYG. Kupalar kaldırasın Fener'de. 17 numaralı formayı emekliye ayıracak kadar büyüt formanı.

Fenerbahçe 4-2 Manisaspor

Avrupa Kupalarında Fenerbahçe 2

2010-08-27T01:43:00.002+03:00

Cristian'la
Santos'la
Lugano'yla
Bilica'yla
Topuz'la
bu ruhla
içi boşaltılmış boş bakan taraftarı ile

anca bu boku yiyebilirdi...yedik dönüyoruz...

Fenerbahçe 1-1 PAOK

Koru Fenerbahçe'yi...

2010-08-24T00:55:00.003+03:00

Aferin oğluma ! Fenerbahçeli gibi dimdik durdun en zor gününde. Çok daha dara düşersen kafanı indir, sol göğüsünün üzerindeki armaya bak !

Hem kaleni koru, hem "sinsi" dedikleri Aykut Hoca'nı her maçın ardından "yenilse de haklı çıksak" diye sinsi sinsi bekleyenlerden koru.

Koru Fenerbahçe'yi...

Trabzonspor 3-2 Fenerbahçe

Güvercin & NYG

2010-08-23T10:52:00.003+03:00

En büyük mutluluğun,
Güvercin dokunuşunun,
Hayatın anlamını keşfedişimizin,
Evliliğimizin,
2. senesi bugün.

İlk gün gibi hala heyecan veriyor, ilk gün gibi aşk kokuyor...

Hop 1-2-3 !

2010-08-21T23:51:00.004+03:00

...Her şey seni bekliyor...

2010-08-21T10:59:00.003+03:00

...
Her şey seni bekliyor her şey gelmeni
İçeri girmeni
Senin elinin değmesini
Gözünün dokunmasını
Ve her şey tekrarlıyor
Seni nice sevdiğimi
...

Avrupa Kupalarında Fenerbahçe

2010-08-19T23:50:00.002+03:00

klasik
uyuz
mıy mıy
"sıkıntılı"
beceriksiz
sakar
uykulu
MAVİ

PAOK 1-0 Fenerbahçe

88-89 ruhu dileniyorum

2010-08-16T00:45:00.003+03:00

tribünde oğuz çetin var. tek imparator.
tribünde şenol ustaömer var. küçük şenol.
kulübede ismail kartal var. arap ismail.
kulübede aykut kocaman var. kral aykut.

88-89 ruhu dileniyorum, umut ediyorum !

Yönetim sen karışma, hatta git !

Fenerbahçe 4-0 MP Antalyaspor

Oruçsuz Sıcak Ağustos Fayı

2010-08-15T10:55:00.007+03:00

Yine Ağustos ayı. 17 Ağustos tarihi yaklaştıkça; gazeteler tiraj hevesli deprem haberlerini; ünlü yer bilimcilerin "kehanetlerini" ilk sayfalarına hatta logolarının üstlerine taşımaya başladılar, samimiyetsiz şekilde. Devletin kurumları da, aynı samimiyetsizlikle, günün "anlam ve önemine" yönelik 1-2 bildiri ve protokol seviyesinde tören ile geçiştirirler. Ertesi gün yine unuturuz depremi !

Aferin böyle devam edin. Depremin sadece Ağustos ayında olacağını sanmaya, yer küreyi hafife almaya, onun gücünü ve dilini anlamamaya, bugün deprem olursa sıcağa, oruç tutma seviyesine bağlamaya devam edin !

Ama sonuçlarına da katlanmaya hazır olun !

Deprem kendini unutturmayı bildiği gibi, hatırlatmayı da çok iyi bilir !

die Fahrradtour (Erzgebirge, 12.08.2010)

2010-08-13T12:41:00.009+03:00

2 hafta once bolum sekreterinden, TUBAF Jeofizik bolumunun her sene periyodik sekilde yaptigi bisiklet turunun postasini alinca heyecanlanmistim. Ama heyecan yerini biraz da korkuya birakti. Hem buyuk bir istekle katilmak istiyordum hem de sehir tipi olmasindan bisikletime ve hem de sisman tipi olmasindan kondisyonuma (kabaca kaba etime) ciddi bir guvensizligim vardi.

bisikletimin tura katilacak arkadaslar tarafindan ve tekerine hava pompalattigim bisikletci tarafindan onaylanmasiyla, sadece kaba etim beni dusundurmeye baslamisti. Bir iki cesaretlendirici Guvercin destegi (Guvercine sevgilisi kanarya gorunurmus), 3 haftadir duzenli yapilan yuzme aktivitelerindeki nefes durumumun tatmin edici olmasiyla tura katilmaya karar verdim.

Yola cikmadan once Freiberg'den Holzhau'ya kisa tren yolculugu yapilacagi sonra da Cek Cumhuriyeti'ne sinir kasabasi olan bu noktadan bisiklet ile yine bir kasabaya ama bu sefer Cek kasabasina gidilecegini konusmustuk. Holzhau'ya kadar tren ile ulastiktan sonra havanin bize muhalefet edecegi kuskularimiz arttigi icin rotamizi Erzgebirge bolgesinin Almanya kanadi icinde kalan kisminda yapmaya karar verdik. 11 kisilik bir ekip ile yola ciktik. Tabi +2 kisi olarak minik Albert ve daha minik Frieda'yi unutmayalim.

Holzhau'da tren istasyonundan ormana sapana kadar ki nefis asfalt yol, sanki bu sartlar ile oradan Ankara'ya kadar bisiklet ile gidebilecegim hissini vermisti. Ama ormana sapip dik patika yol baslayinca; nefesim nereden cikacagini-girecegini, terim-gozyasim nerede karisacagini sasirdi. Ancak yaklasik ilk 2 km den sonra dizlerimdeki hissi kaybetmem ile yola alismam gecikmedi. Orman icindeki ilk durak noktasina kadar kazasiz belasiz ama baya yorularak vardim. Orada aldigim tek yokusumuz buydu haberi ile gobek bile atabilirdim. Bir gece once telefonuma yukledigim EveryTrail uygulamasini buradan ayrildiktan bir sure sonra acmayi akil edebildim. Uygulama muhtesem bir performans verdi. Hem pil dayanma gucunu nefis kullandi, hem bircok ozelligi kolayca sundu, hem de bir ag baglantisinda olmamasina ragmen sorun cikarmadi.

Ikinci duragimiz ise orman cikisinda bir meydanlik oldu. Sularimizi, biralarimizi tukettikten sonra ogle yemegi icin Rolf'un onderliginde pedallara asildik. Hedefledigimiz ilk iki restorantin malesef kapali olmasindan ilkinden daha dik bir tepe asmak zorunda kaldik. Ama artik bacaklarim narkozlu gibiydi. Tepeler, dar patikalar viz gelir NYG'ye seklinde hizla 3. hedefe dogru yol aldim. Tabi bu arada grupta aralar acildi herkes tek olarak doga sesi ile bas basa kaldi. Sonunda ogle yemegi icin hedefi tutturduk. Nefis bir otel-restorantta harika bir ogle yemegi yedik bir bucuk saat boyunca. Fotograflar cektirdik, bolgenin birasi olan Rechenberger yudumladik.

Yemekten sonra muthis bir inisi yakaladik ve pedallara dokunmadan son surat kahve molasi icin Mulda'ya vardik. Ancak burada da hedefledigimiz dukkani kapali bulduk. Donus turuna baslamaya karar verdik ki, gok gurultuleriyle bizi uyardi. Bisikletleri Mulda tren istasyonuna cevirdigimiz anda bardaktan bosanircasina bir yagmur uyarilari dinlememizin dogru oldugunu bize gosterdi. Freiberg istikametine gelen ilk "Eisenbahn" ile donusu tamamladik.

Korkular ile baslayan ama harika vakit gecirerek tamamladigim bir gun oldu benim icin. Donus yolunda ikinci bir tur icin Rolf'e baski bile yaptim. Umarim bir kez daha bu guzel turu tekrarlariz.

Bu da iPhone EveryTrail uygulamasi ile ilk duragimizdan sonra aldigim yol kayidinin ciktisi:

Buradan tam ekran gorunumune ulasabilirsiniz. Turdan benim cektigim fotograflardan olusan Flickr seti, teknik eleman Udo'nun cektigi fotograflardan olusan Picasa seti ise uzerlerine tiklayinca.

Not: Okuldan yolladigim yazilardaki Turkce karakter hatalari icin kusura bakmayin.

Ayçiçeği

2010-08-12T00:22:00.004+03:00

Kovalamayın beni yatağa
Hiç uykum yok
Daha lafınıza karısacağım
Ortalığı dağıtacağım
Televizyonu kapatacağım
Ayçiçeği resmi yapacağım daha
Başparmağıma şiir okuyacağım
Islık çalacağım
Daha çok işim var
Gecenizi karartacağım
Kütahya vazonuzu kıracağım
Vakitsiz yatırmayın beni
Daha çok erken

Can Yücel (1929~11 sene önce bugün)

aşk dediğin #82

2010-08-08T18:31:00.002+03:00

nefesindeki
sıcaklığını özlemektir...

Tersizler

2010-08-05T09:38:00.007+03:00

Maçtan önce mavi forma ile çıkacağını söyleyince Onore abi, bastım kalayı. Ama haksızmışım. İyi ki mavi forma ile çıkmışlar. Dün sahada profesyonel işinin futbolculuk olduğunu inkar eden onlarca adamın o kutsal çubuklu formayı terletmeye hakkı yoktu. Gerçi düşününce ne teri yahu? Adamlar terlemedi bile.

Bir araya topladığın formasını terletemeyen adamlarını da,

üç kuruş para için Türk Telekom'a yalakalığına hazırlattığın mavi formalarını da,

o formalar yönetim kurulunun masasına serilince "iyi iyi bunlardan çok satarız" diyen asbaşkanlarını da,

tazminat ödemekten, kötü yönetilmekten tam takır yaptığın kulüp kasasını da,

evrimini tamamlattığın çekirdekçi yavşak seyircilerini de,

1 sene önce en büyük muhalefetin olup, takım tarihinin en fena durumunda sana nedense!?! sesini bile çıkartmayan GFB'ni de,

Edu'nun, Luciano'nun, Zico'nun, Washington'un takıma bulaştırdığın "ah"larını da alıp defol git başkan. Git kendine daha fazla küfür ettirmeden !

Ama giderken sakın, "her istediğimizi yaptırırız", "maliyeti az" diye takım başına getirdiğin Aykut Hoca'ya dokunma ! Dokunma yoksa pişman olursun ey adam !

Fenerbahçe 0-1 Young Boys

O An !

2010-08-01T12:20:00.004+03:00

Çok büyük başarı çok ! Helal olsun sana Nevin !
Fenerbahçe'nin sporcusu Nevin !
Fenerbahçeli Nevin !

“I cannot believe what happened,” she said. “My room number is 1263, and my phone number ends with these digits. Everything in my daily life here reminds me of this record. It was like an omen for victory. It is crazy.”

Anka Kuşu

2010-07-29T00:02:00.009+03:00

Freiberg macerasından önce Türkiye'den yanıma almayı planladığım 5 kitap vardı. Üçü defalarca elime alıp alıp yarısında bıraktığım kitaplardı. Diğer ikisi ise yeni kitaplardı. Yenilerle başlamayı tercih ettim.

Bu yenilerden ilki Can Dündar'ın "Erdal İnönü Anlatıyor: Anka Kuşu" kitabı idi. Erdal İnönü'nün kendi ağızından, doğumundan, hayat sahnesinden çekilene kadar ki tüm anılarını, birikimlerini, gözlem ve düşüncelerini aktardığı bir kitap. Harika da arşiv fotoğrafları içeriyor kitap.

Okudukça bir bilim adamı mütevaziliği ve çalışkanlığı nasıl olmalıdır, alçak gönüllük nedir, erdem sahibi olmak nedir, bilge olup bunu nasıl iyi niyetle insanlara aktarabilirim sorularının hepsinin cevabını buluyorsunuz.

Enteresan iki tesadüfü içerdi benim için kitap. Bunlardan ilki Erdal İnönü'nün yurt dışı eğitim hayatını da kapsaması ve bu günleri ile ilgili yaptığı yorumlar. Konu hakkında düşündükleri. Çıkarımlar yapıp uygulayabileyene çalışkanlık ve çalışma temposu için harika öğütleri var. Tam da yurt dışında eğitim için bulunurken hoş bir tesadüftü.

İkinci tesadüf ise, haddime değil ama kitabın bir bölümünü doğrulamak oldu. Erdal İnönü babası İsmet İnönü'nün sakal sevmediğini ve etrafındakileri sürekli uyardığını aktarıyor. Dedem Cetvel Nuri, bir dönem İsmet İnönü'nün damadı Metin Toker'in yöneticiliğini yaptığ Akis Dergisi matbaasında çalışıyor. Rahmetli Metin Toker'i çok sever dedem. O hapise cezası aldığında, Tandoğan Ayten Sokak'taki İsmet İnönü'nün evinden hazırlanan yemekleri ve temiz çamaşırları alıp kendisine götürmeyi iş biliyor. Tabi verilen limonatanın içine yoldan votka eklemeyi de.

Bir gün mutfakta paketin hazırlanmasını beklerken, İsmet Paşa geliyor ve dedemin kirli olan sakalını elinin tersi ile yoklayarak "bir daha görmeyeceğim bu sakalı" diyerek kalaylıyor. Dedemin yıllar önce anlattığı bu küçük anıyı kitapta karşımda görünce çok şaşırdım.

Erdal İnönü'nün ismi sanırım Türkiye'deki ilk Erdal ismiymiş. İsmet Paşa evimizin erkek dalı diyerek bu ismin buluşunu yapıyor ve oğluna veriyor. Daha da birçok bu şekilde isim bulup vermişliği varmış Milli Şef'in...

Kitabın ismine gelince; Anka Kuşu, Erdal İnönü'nün fizik bilimine yazdığı bir şiir:

“Söyle bana Anka kuşu
bir ömrü adamaya değer misin?”

Bilime adanmış bir ömrün, kimseye hayır diyememesi ve zorla siyasetin içine çekilmesiyle Türk Siyasi tarihinin en önemlilerinden ve en naif karakterine dönüşmesinin kitabı.

Mavi Formalı Fenerbahçe

2010-07-28T23:42:00.006+03:00

gol yersek elenmiş sayarım dedim nazarımda kuradan hemen sonra, elenmiş kadar eziyet çektirdi maç bize.

yapılması, çalışılması gereken çok şey olduğunu herkes görüyor ahkam kesmeye gerek yok. şimdi burada satırlarca önder turacı'nın biyolojik olarak kafa tasının içinde hangi organı taşıdığını tartışmayalım.

Mavi formalı Fenerbahçe mi olur lan ?

Young Boys 2-2 Fenerbahçe

Çomak Sok !

2010-07-28T17:04:00.005+03:00

bu maçın veya bundan sonraki maçların sonucu ne olursa olsun, şampiyonluklar da bile bizi kahreden şu sistemin çarkına çomak sok Aykut Hoca !

Senin yolun açık olsun, biz zaten peşindeyiz...
Ortak sevdamız hep "galip" olsun...

Buuuuz gibi soguk su iceeeen...

2010-07-27T17:31:00.003+03:00

ya mahallenin pazaridir ya da cocuk bahcesi...
elinde bu beyaz bidon ile boyle bagirir cocuk yaz zamaninda:
"Buuuuz gibi soguk su iceeeen..."

yarisina kadar buz, elince pasabahce su bardagi..
"ver bi bardak dersin"
dibini hafifce calkalar yere savurur, doldurur bardagi...
tek seferde bitirirsin, icerken sakaklarin catirdar...
"ver bi bardak daha" dersin...
bu sefer 2-3 seferde bitirirsin...sende ictikten sonra dibinde kalani yere savurursun...
verirsin bozuklugu, "hadi eyvallah" dersin..

var mi boyle anlar artik hayatta...?

ne mutlu ki hem bidonu tasiyan cocuk olduk, hem de "ver bi bardak diyen"...

NYG

2010-07-27T14:12:00.002+03:00

(29)

yine ama yeniden

2010-07-26T14:36:00.005+03:00

yine sabahlari uyaninca kol, bacak, sirt agrisi...
ama yeniden tum bunlara ragmen kendini iyi hissetme...

18 derece ve altindaki, tum akan ve duran sular icin tesekkurler Tanrim...

Yüreğimdeki Sevdan Çubuklu Forman

2010-07-24T16:46:00.020+03:00

Öncelikle emeği geçen, kafa patlatan herkese teşekkür etmeli. Gerçi hayatta bundan daha zevkli bir iş var mıdır bilmiyorum ?

Ne mavi forma, ne de yeşil forma benim tarzım değil. Yine de sol tarafında o amblemi taşıdığı için, başımızın üzerinde yeri var.

Çubuklu forma kategori dışı. Dünya üzerinde hiçbir göz yok ki bizim için tanımlasın, hiç bir ölçüt yok ki bizim için sınıflandırsın, onu.

Diğer üretilenler arasında geçen sene olduğu gibi bu sene de favorim lacivert kaleci forması. Zaten geçen seneki kaleci forması, çubuklu formamızdan sonra tarihimizdeki en güzel formamızdı bence. Sarı-beyaz çubuklu kuruluş formamız da onu takip eder benim nazarımda.

Fenerbahçe Spor Kulübü'nün kadın-erkek tüm branşlarında aynı formaların giyilmesi fikiri kime ait ise bir tebrik gelsin onun için. Spor Kulübü vurgusunu kuvvetlendiren bir hamledir bence.

Dün forma tanıtımında konuşan her yöneticimiz, "iyi bir pazarlama" stratejisinden bahsetti formalar için. Onlara "pazarlama stratejisi" sandıkları şeyin, Fenerbahçe taraftarının istek, arzu ve düşkünlüğü olduğunu birinin anlatması lazım. Siz, Fenerbahçe taraftarına Fenerbahçe formasını, bir strateji belirleyerek pazarlayamazsınız efendiler! Koca, koca adamlar olmuşsunuz, Fenerbahçe'ye bir şekilde yönetici olmuşsunuz ama hala gerçek ! taraftarın düşünce yapısını anlayamamışsınız. Yazık !

Radyo'da Drama

2010-07-24T14:15:00.005+03:00

çoğu zaman unutsam da, aklıma geldiğinde de uzun zaman peşini pırakmam. hayal gücünün en büyük destekçilerinden radyo tiyatrosu, arkası yarınlar. bu aralar yine en güzel, sıkıntı atlatma aracım. yüzlerce podcast radyo tiyatro yayınını da indirdim ki müzik çalarıma, geceleri daha bir rüyalardayım.

bunlar da TRT-Radyo'nun drama saatleri, ben gibi meraklısına...

Radyo 1:
Hergün 09:40 Arkası Yarın
Hergün 22:45 Bir Roman / Bir Hikaye
Pazartesi 01:05 Radyo Tiyatrosu (Pazar'ı P.tesi'ye bağlayan gece)

TSR:
Hergün 13:05 Arkası Yarın
Pazar 16:05 Radyo Tiyatrosu
Pazar 01:05 Radyo Tiyatrosu (C.tesi'yi Pazar'a bağlayan gece)

Gurbet-Vuslat Farketmez !

2010-07-22T10:05:00.004+03:00

Yine yendik !

hazirlik maci da olsa, Alex ile Arda sakizdan cikan araba kagitlarini da yaristirsalar hep yenecegiz...

Macin sonucundan degil de, mactan sonra Ayhan Tumani'nin olmadigi bir basin toplantisinin huzuru icindeyim a dostlar !

Darisi Bilicasiz gunlere...

Galatasaray 0-1 Fenerbahce

Dia

2010-07-21T12:19:00.004+03:00

adami alali 1 gun olmamis, hemen yuksek paralara satmaktan bahsediyoruz...

Ben seni satmak istemiyorum Dia...ben seni maclar, kupalar kazandiriken gormek, futbolu bu kulupte birakmani isteyecek kadar iyi oynamani, sevilmeni istiyorum...

aşk dediğin #81

2010-07-20T00:51:00.003+03:00

umudun üzerine kurulur...

"8 yıl önce bugün" benimle umut etmeye başlayan Güvercin'ime, aşkla...

Yaşasın Fenerbahçelilik...

2010-07-19T10:01:00.003+03:00

anneler günü gibi mukaddes,
babalar günü gibi saygın,
23 Nisan gibi neşeli,
19 Mayıs gibi umutlu,
30 Ağustos gibi onurlu,
sevgililer günü gibi aşk dolu...

bütün son maçlara, bütün taşlara, kayalara, bütün engellere, ittifaklara, diktaya karşı yaşasın Fenerbahçe aşkımız, yaşasın Fenerbahçelilik onurumuz...

öncelikle Grup CK, Vamos Bien ve 1907 UNIFEB üyelerinin, sonra bütün Fenerbahçelilerin, Dünya Fenerbahçeliler günü kutlu olsun...

özgürlük

2010-07-18T00:20:00.001+03:00

siz hiç..

2010-07-16T14:44:00.000+03:00

...kendinizi satılmış, kandırılımış hissettiniz mi ?

Berner Sport Club

2010-07-16T14:32:00.003+03:00

gol yerseniz şu oğlanlardan elenmiş sayarım, nazarımda...

aşk dediğin #80

2010-07-15T01:22:00.003+03:00

O'nsuz geçirdiğin her saniye,
O'nsuz bir saniye daha geçiremeyeceğini anlamaktır...

Alex kaç kupa eder ?

2010-07-15T00:57:00.004+03:00

"Düşünen adam koşmaz, koşan adam düşünemez."
Sócrates

Ankara İnönü Lisesi

2010-07-11T02:55:00.003+03:00

İlkokulu Ankara Necatibey Caddesi’ndeki Sarar İlkokulu’nda; ortaokulu Kumrular Sokak’taki Namık Kemal Ortaokulu’nda okuyup, 8 yıl Kızılay’ın sokaklarını her tarafından arşınlayınca, ailemin lise için evimizin yakınındaki İnönü Lisesi’ni benim için tercih edeceğini düşünmemiştim. Aileler karar verirdi genelde o zamanlar gidilecek okula. Belki hala da böyledir bilmiyorum. Girilen sınavlarda da o seviylerde tercihleri aileler yapardı. O tercihlerden birine yerleşemediyseniz, bu sefer yine ailenizin tercih ettiği devlet okuluna devam ederdiniz. Böyle bir giriş yapınca yaşımız da ortaya çıkar gibi oldu. İlköğretim yoktu o zaman. İlkokul ve ortaokul ayrıydı. Ama 5’lik not sisteminde okudum. 10’luk sistemden kalma da değilim yani. Tamam 28 yaşındayım...

95-96 eğitim döneminde başladım Ankara İnönü Lisesi’ne. Ankara Türk-İş Blokları semtinde bulunan lise. Hayatımın 17 senesini dolu dolu, hiç bir kötü anıya yer bırakmayacak tonla güzel anıyla, harika bir çocuklukla geçirdiğim “mahalle”min bulunduğu semtteki lise. O zaman mahalle kavramı vardır. Belki hala vardır bunu da bilmiyorum. Mahalle maçları, FB-GS maçlarından sonra en önemli spor olayıydı hayatımızda. Dünya Kupası finalinden de, olimpiyat oyunlarından da. 95 yılına kadar Ankara İnönü Lisesi (ve yanındaki 13 Ekim İlkokulu) bu mahalle maçlarına ev sahipliği yapan sadece bir okul bahçesiydi benim için...

Arkasındaki büyük bahçede karşılıklı 2’şerden 4 pota olan, duvarında lacivert badana boyası ile çizilmiş iki tane kalesi olan, hatta o kalelerinde 90 tabir ettiğimiz köşelerin de işaretlenmiş olduğu, bir jimnastik dalı olan “paralel bar” aletinin bulunduğu; ön bahçesinde 2 karşılıklı potası ile büyük bir basket sahasını barındıran bir okuldu o seneye kadar. Genelde arka bahçeyi kullanırdık mahalle maçları için. Voleybol direklerinin birini kale direği olarak kullanır, karşısına sokak futbolunun vazgeçilmezi iri taşı koyarak kaleler yapardık. Şimdi sokakta maç yapmak için etrafta taş arayan çocuklar var mıdır, bakın hiç bilmiyorum. O kalelerde bir Dasaev olurdum, bir Dimitri Kharin. Hatırlar mısınız Kharin’i? Gri bol eşofmanlı, GS’dan ŞL’nde 4 yiyen kaleci. Ben de onun gibi eşofmanlarla oynardım betonda. En çok o olmayı severdim o yüzden...

Aslında daha çok basket potaları ile ünlüdür Ankara İnönü Lisesi. Gerçekten koca bir Altındağ ilçesinin basketbol merkeziydi o zamanlar. Yaz akşamları serinlik çökmeye başladımı sokak basketbolunun en yetenekli delikanlıları toplanırlar, inanılmayacak sert geçen maçlar yaparlardı. Genellikle arka bahçe tercih edilirdi. Ön bahçede ise daha orta yaşa yakın abiler, amcalar basket potalarının direklerini kullanarak bir hentbol topu ile tek pasa, ayağa oynamaya, tekniğe dayalı muazzam maçlar yaparlardı, minyatür kale. Sahi ya minyatür kale vardı. Belki hala vardır bakın bunu da bilmiyorum. Eğer futbol oyunu için bir “joga bonito” tarifi aranıyorsa işte o maçlardı...

95 yılına kadar bahçesini kullandığım, sadece yaz günleri kapısını açık bulduğumuzda tuvaletindeki musluklara ağzımızı dayayarak kana kana su içerken iç kısmını gördüğüm Ankara İnönü Lisesi’nin sınıf sıralarında buluverdim kendimi bir anda. 5 ilkokul, 3 orta, 3 lise, 4 de üniversite. 15 yıl içerisinde unutamadığım bir okul yılım varsa, 95 senesidir o. Hiç beklemediğim, ürekerek ve hatta biraz da istemeyerek gittiğim okuldan harika anılar, sımsıcak günler biriktirerek ayrıldım. Sadece 1 sene okudum. Lise 2 ve 3’ü 17 yıllık mahallemizden taşındığımız için Çankaya Lisesi’nde okumak zorunda kaldım. İnönü Lisesi’nin 1 gününü, Çankaya Lisesi’nde geçirdiğim 2 yılında aradım ama bulamadım.. Ayrılırken döktüğüm göz yaşlarının hesabını bir ben bilirim. İşte bunu bilirim...

Mithat Doğan’dı okul müdürü. Kel Mithat. Okulun demirbaşı derlerdi. O liseyi 20 yıl önce bitiren amcaların teyzelerin bile dilindeydi. 80 darbesinden 2006 yılına kadar müdürlük yaptı. Sanırım Türkiye tarihinde rekordur. Ahmet Özcan, Gürbüz Kocaman vardı müdür muavinleri. Çok fazla branş öğretmenlerini hatırlayamıyorum. Kimya’ya İlyas Hoca, gelirdi. Matematik hocamız dünya iyisi, adını yanlış hatırlamıyosam Ali Rıza Hoca idi. O’nun sayesinde tanışmıştım Ahmet Telli ve şiirleri ile. Fizik öğretmenimiz sarışın-toplu-bakımlı bir bayan, biyoloji ve müzik öğretmenlerimiz mesleğe yeni başlamış genç bayan hocalardı. Hepsi emekçi, hepsi öğretimde diyalogun önemini bilen, hepsi arkadaş hocalardı. 90’lı yılların sonunda sahip olduğu öğretmen kadrosunun dağılması, ülkenin değişen eğitim sistemi, olmayan öğrenim politikası ve kılıktan kılığa giren öğrenci profili ile ülkedeki her köklü lise ve herşey gibi “eski tadının kalmadığı” söylendi...

1-L’dik biz. Camımız ön bahçeye bakar, şimdi yıkılıp yerine saçma bir alış-veriş merkezinin yapıldığı SAİSKO’yu görürdü. Ankara İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun kooperatif işletmesiydi, SAİSKO. Aydınlıkevler, Türk-İş Blokları sakinleri için vazgeçilmez bir kavramdı. Evet 1-L’idik. Sıra arkadaşım Burak Işık’tı. “şık şık” derdik biz ona. Güleç yüzlü harika bir sıra arkadaşıydı. İlker vardı. Hüseyin Gazi Taştekin dostum vardı. Şimdi bokunu çıkardığımız “adam gibi adam” kavramının ben de tezahürüdür Hüseyin. Herşeyiyle tam bir arkadaştı. Benim için gözü kapalı koca bir orduyu karşına almışlığı bile vardır. Beni herşeyden uzaklaştırarak hem de. Çok korurdu beni. Ben de O’nu çok sever, aynı yaşta olmamıza rağmen çok sayar, saygı duyardım. Ersin vardı Hüseyin’in yeğeni yan sınıfımızda. Aynı özellikleri O da taşırdı. Osman, Murat, Emre vardı. Tek bir kötü günümüzü hatırlamıyorum bu ismini saydığım can insanlarla. Soyadlarını hatırlayamıyorum ama sayıyım size Hüseyin, Ersin, İlker GS’li; Osman, Emre BJK’li; Murat, Burak ve ben FB’liydik. Bunları hatırlıyorum. Kız arkadaşlardan; Elif vardı, Sevim vardı. Özcan Deniz’e aşık biri vardı; kardeş sınıf 1-K’da Aylin vardı, Nuran vardı. Hiç bir kötü hatıraları yoktur bende. Tenefüs aralarındaki sohbetlerde, simit-cam şişe ayran kuyruklarında, sabah içeri giriş sırasında harika sohbetlerimiz olurdu...

Okulun dağılışı tam bir şölendi akşamları. Kış akşamları karanlıkta kol kola yürünen uzun sokaklar, ayrılmamak için uzatılan yollar. Yaz akşamları günün uzaması ile birlikteliğe eklenen saatler. Servis arabası yoktu. Çünkü herkes civardandı. Herkes yürürdü. Son zil çalınca Türk-İş Blokları’ndan Aydınlıkevler’e doğru lacivert bir renk seli akardı. Ellerde resim çantaları, kitaplar...

Mahalleden taşınıp, okuldan ayrılınca 2-3 sefer telefonda konuştum arkadaşlarımla. Daha sonra telefon araları açılıp irtibatı kaybettim. Nereden aklıma geldi bu yazıyı yazmak peki? Aslında çok zamandır var ama, işte böyle Almanya’da gecenin bir yarısı özlem düşünce akla, Google’dan bir bakıyım dedim arkadaşlara, okula, bunlar çıkıverdi bir anda...

Çocukluğuma, lise-ergenlik çağına, sımsıcak dostluklara, siyasi sebeplerden dolayı Anadolu Lisesi olamamış nadir okullardan olan, her dem biraz devrimci kalacak İnönü Lisesi’ne borcumdu bu yazı, yazdım işte...

Sokaktaki Fener

2010-07-10T20:59:00.002+03:00

Unutamadığımız kitaplar arasında olup; hayatımızı, bilincimizi, dünyayı görüşümüzü etkileyen "Pal Sokağı Çocukları"nın o efsanevi mücadelesini kendilerine alt hikaye olarak seçen ve haklı davalarında eyleme geçen "Sokaktaki Fener"...

Fenerbahçe'sini halkından koparmaya çalışanlara unutamayacakları bir "tokat" atmaya hazırlanıyorlar...

Söyleyin abiler biz ne yapabiliriz !

"Arsamızda yükselen yeni stad ve onunla birlikte yükselen endüstriyel yıkım ve yozlaşma inkar edilemez. Halktan gittikçe uzaklaştırılan Fenerbahçemiz bizleri tekrar sokağımıza inmeye ve tarihimize, değerlerimize sahip çıkmaya zorunlu bırakıyor."

al sana kader !

2010-07-09T22:14:00.006+03:00

3 madenci can verdi Elazığ'daki madende. 3 gündür ulaşmaya çalıştılar. Az önce cesetlerine ulaşabildiler. İnsanın inanası gelmiyor olanlara. Mütemadiyen insanımız ölüyor topraklarımızda. Her takip ettiğim haber sitesini açtığımda ortalama 2 kişi ölüyor. Ya kaza, ye şehit, ya maden, ya tüpgaz, ya korucu, ya okul kazası, ya sokak kavgası...

Bu kadar mı zor Enerji Bakanı olarak ülkedeki tüm madenlerin faaliyetlerini durdurmak. Tek tek kontrol ederek izin vermek yada temelli kapatmak. Bu kadar mı acizsiniz karar almaktan. Ama ne gerek var bunlara değil mi? Rant boşa gider, tanıdıklarınızı işleri bozulur, aileleriniz fertleri ihalelerden olur. Kadere bağlarız olur biter.

İşte gör Türk Milleti ! senin kaderin bu adamların elinde. Övün yarattığın iktidarlarla. Üzülüyor musunuz veya şaşırıyor musunuz bilmem ama kendi ellerimizle yarattık bu kaderi. Çaresi var ama ona da bu milletin götü yemez !

Bitirdiniz !

2010-07-08T18:54:00.005+03:00

El ele verdiniz bitirdiniz !
Kıskançlıktan, işbilmezlikten bitirdiniz;
tribünün dilinden anlamayan adamlar, dün kara dediğinize bugün ak diyip kucak açanlar bitirdiniz.

Gidin kıçınızın her iki yanina kına yakin !

Frieda & NYG

2010-07-02T12:33:00.000+03:00

Footballers' Famous Haircuts

2010-06-30T19:12:00.004+03:00

Best- Baggio - Higuita - ? - Socrates - Lalas - ? - Maradona - Seaman - Valderrema - ?

Yastayız

2010-06-27T20:33:00.002+03:00

"Franks for Nothing: National mourns as Three Lions are mauled" - The Sun

1966 - 1996 - 2001 - 2010

2010-06-27T00:26:00.007+03:00

1966'daki tarihi maç ile başlayan büyük rekabet.

Turnuvanın şimdiye kadar ki isim bazında en büyük maçına geldi sıra. Yapamadıklarıyla İngiltere, yaptıklarıyla Almanya'nın karşısında buldu kendini. Bu iki ülkeye ezeli rakip derler belki ama İngiltere için o ezeli rekabet 2002 Dünya Kupası Avrupa eleme grubunda Münih Olimpiyat stadında alınan 1-5'lik tarihi zafer ile bitmişti.

O maçta 5 golden ikisini atan Heskey ve Gerrard yine kadroda. 1996 Avrupa Şampiyonası yarı finali için intikamı bu şekilde almıştı İngilizler. 2002 Dünya Kupası'nda Almanlar final yaptı ama umrumuzda mı ! Zaten Almanlar da artık kafayı iyice İtalya'ya takmış durumda. Onları "kanlısı" olarak bellemişler.

Şimdiye kadar "public" mekanlarda veya publarda izledim Almanya maçlarını. Yarın eve kapanıp, camı pencereyi sıkıca kapatıp maçı izleme zamanı. Yoksa tek parça çıkamayabiliriz kalabalık alanlardan.

Önce o maçta kaptan olarak takımın başında olan Gazza'ya bir selam edelim. Sonra yine Heskey, yine Gerrard atsın ya da suskun Rooney duble yapsın diyelim. 2-0 koyup geçelim, evin etrafındaki Vuvu sesleri de kesilsin artık !

Aykut ile anlaştık mı ?

2010-06-26T17:54:00.005+03:00

O kulübede hep sen otur, biz hiç şampiyon olmayalım ?
Anlaştık mı ?

Siz de çekin elinizi ayağınızı şu takımdan, tribünden, sadece kulübü yönetin ?
Anlaştık mı ?

Duplex

2010-06-26T15:38:00.003+03:00

başlangıcından sonunda kadar her şeyin daha berbatlaştığı hayatları olan bir çiftin hikayesi. Grafik tasarımcısı hanım kızımızın yoğun ve ısrarlı baskısı ile sürekli Starbucks'larda sürünen ve kendi çalışma mekanı olmasını isteyen yazar abimiz, tüm kemerleri sıkarak bir ev satın alırlar ama gel gör ki bu ev bir "duplex"tir ve üst katında İrlandalı yaşlı bir başa-bela teyze yaşar.

Eğlenceli, çerez niyetinde ortasından sonu tahmin edilebilir; Barrymore ve Stiller'ın isimleri ile bile çok şey kattıkları bir film. Vaktiniz olursa ve olur da elinizin altındaysa uzatın ayağınızı izleyin.

Bitti !

2010-06-26T15:23:00.003+03:00

Kazandırdıkların, son anda kaybettirdiklerin; kazandıklarımız, son anda kaybettiklerimiz...Yüklü tazminatların, Türk sevdan, Fenerbahçe'ye karşı hissettiklerin, Fenerbahçe'nin sana hissettikleri, tercümanın, oğlun, Koch'un, Murat Kuş'un, mahkemen, Kapadokya gezin, LÖSEV uğraşların, burada başka orada başka konuşmaların ve en önemlisi oynattığın futbol ile uzaklaş Sayın Daum. Uğrama bir daha lütfen...Kırmayalım daha fazla bir birimizi...Burada bitsin...Yeter !

Das Wunder Von Bern

2010-06-23T12:55:00.006+03:00

1954 İsviçre Dünya Futbol Şampiyonasında hiç şans verilmeyen Alman milli futbol takımının gerçekleştirdiği mucizeyi; bir ailenin, bir savaşın ve futbol aşığı bir Alman çocuğunun geri planında anlatıyor.

Geçtiğimiz günlerde Almanya-Sırbistan maçını "public" bir mekanda dev ekranda izlemiştim. Maçtan önce yaz akşamları sinema günleri içinde bu filmin tanıtımı yapıldı. 2003 yapımı filmin daha önce herhangi bir vesile ile karşımama çıkmaması ilginç.

Almanların final maçında 2-0 geriden gelip, yenilmez denilen Macar takımını (ki grup maçlarında Macarlar Almanları 8-3 yenmiş) 2-3 yenerken, maçın kahramanı olan The Boss lakaplı Helmut Rahn ve Essen'deki antremanlarında spor çantasını taşıyan, futbol sevdalısı Matthias'ın dünya şampiyonluğu ile sona eren maceraları "futbol fena halde hayata benzer" şiarının tam bir aynası.

Kadın: Tek bir topu peşinde koşan 24 herif ?
Adam: 22.
Kadın: Peki 22 olsun.
Adam: Her birinde top olsaydı sıkıcı olurdu zaten.

Back 2 Back

2010-06-18T10:05:00.001+03:00

Athena - Pis // 2010

2010-06-17T11:11:00.004+03:00

10 numara albüm olmuş...
Süper bir dönüş, hem yeniden hem eskiye...

Fettes Brot - Jein

2010-06-14T19:17:00.001+03:00

Fettes Brot - Jein 2010 (HD Quality) from Daniel Warwick on Vimeo.

pek eğlenceli dinlemesi de, eşlik etmesi de...

Stoch !

2010-06-10T22:45:00.004+03:00

gidin kumda oynayın...

"Gs taraftarları ve yönetimi‚ Stoch'u Fenerbahçe'ye kaptırdıktan sonra‚ Bursa'nın Vederson transferini kutlamaya başladı." frihtim

"Duydunuz mu? Istanbul'un karsi yakasindan "STOCH" diye bir ses geldi..." tarjetaamarilla

Başlıyor !

2010-06-10T14:43:00.002+03:00

4 sene sonra yeniden kupa heyacanı. 4 sene önce de yoktuk, yine yokuz. Olsak kalbimizin adresi belli. Olmayınca da adres belli. İngiltere'ni peşindeyiz kupa boyunca.

Çok güzel maçlar, fena eşleşmeler olacak gibi hissediyorum. Tüm tahmin oyunlarında, fantezi futbol yarışmalarında son ayarlar yapıldı. Buradan da paylaşalım fikrimizi. Çeyrek finallerin alev alev olacağı düşüncesindeyim. Bu tura kadar çok büyük sürpriz olamaycak kanımca. Ondan sonrasında ise "kan" çıkar maçlarda.

Gruplar ve çeyrek finalistler:
A: Uruguay, Fransa
B: Arjantin, Güney Kore
C: İngiltere, Slovenya
D: Almanya, Sırbistan
E: Hollanda, Danimarka
F: İtalya, Slovakya
G: Brezilya, Portekiz
H: İspanya, Şili

Çeyrek Final ve yarı finalistler:
Uruguay-İngiltere
Hollanda-Brezilya
--
Arjantin-Almanya
İtalya-İspanya

Final: İngiltere-Arjantin (2-1)

Almanlarla beraberim turnuva boyunca. Kendime güzel bir Pub bakınıyım yakınlarda. Herkese bol bol eğlenceler...

aşk dediğin #79

2010-06-09T23:45:00.003+03:00

kavuşacağın anı düşünerek,
nefes almaktır...

aşk dediğin #78

2010-06-09T23:42:00.007+03:00

baktığın her yerde
O'nu görmek, acı çekmektir...

2. Freiberg Seferi

2010-06-07T23:14:00.002+03:00

Sabah 06:15 uçağıyla ayırlıyorum yine, yeniden Güvercin'den, Ankara'dan. Ankara ile büyük ihtimal Aralık ayında, Güvercin ile Eylül ayında Kahire'de buluşacağız. Leyleği havada gördük ama daha fazla ayrılık getirmesin o leylek. Zira dayanacak gücümüz kalmadı.

Ama dayanacağız. Şimdi "o" tezi bitirme zamanı...

Günler Günleri..

2010-06-03T18:46:00.004+03:00

Günler günleri kovalıya dururuyor hayatımızda. Kısa Türkiye arasına çok başarılı bir mesleki aktivite, bol ziyaret, bol dinlenme ve en sonunda dün gece bir şampiyonluk yolculuğu sıkıştırdık. Hafta sonu ise geçen günler kadar güzel geçmeye aday. Çünkü apeks ve valiente bizi ziyarete eşleriyle istanbul'dan kalkıp geliyorlar saolsunlar.

Bu yoğunluktan yazamayınca, yazmaya fırsat olduğunda blogu açınca son "Zavallı Kimliksizler" yazısını görünce, bu durum serinin son iki maçına denk gelince, "totem" kafamız geri geldi ve yazmadık. Ama sonuç başarılı ise her totem, din gibidir bize.

5. maçı evde TV olmamasından dolayı Tivibu uygulamasından takip ettik güvercin ile. Maç sonu mağlubiyet sonrasında ağzımdan "çarşamba günü yerinde izleriz kupa törenini" gibi bir cümle. Güvercin de destekledi ama oracıkta kalıverdi düşünce. Salı akşamı, maç için TV planı yaparken anlık mesajlaşma ile güvercin bir anda "hani gidiyorduk maça, hadi gidelim diyince" tüm çılgınlık şalterleri kaldırılmış oldu. Biletix'den bileti alıp valide hanımın dolma randevusunu erteletip AnkaMall'den otobüs biletlerini almamız 1 saat içinde gerçekleşti.

Erken yatış, erken kalkış. Peder beyin iş yerine uğrayıp başarı kucaklaşması, 6 saatlik Bolu Dağı üzerinden İstanbul yolculuğu. 10 dakikalık Alibeyköy üzerinden İstinye Park aktarması. Valiente karşıladı bizi İstinye Parkta. Yılbaşı gecesinden bu yana görüşemediğimiz dostumuzu hasretle kucakladık. Sonrada öğle yemeklerini. Çaylar Valiente'den. Sonra ayak yolu ile İTÜ'den Abdi İpekçi'ye kalkacak seferi yakalamak için kampüs içine. Kampüs kafede atıştırmalık tostlar.

Valiente ile vedalaşıp, yavaş yavaş toparlanan UniFeb'li arkadaşların arasına kaynaşma ve Abdi İpekçi yolu. İlk kez ziyaret ettiğimiz Arena'dan oldukça etkilendik. Yerinde, TV başından daha güzel görünüyor bütün spor salonları. Işıl ışıl bir atmosfer içeride. Tribünler hınca sarı, hınç lacivert. Geçen seneden yarım kalan hesabı denkleştirmek, son 4 senedeki 3. şampiyonluğu kazanmak, büyük kaptan Damir'i, sevsek de sevmesek de Tanjeviç'i güzel bir şekilde uğurlamak bütün herkesin hesabı tribünlerde.

Maç başlayınca anladık ki, sahadaki cengaverlerin de hesabı bizimle aynı. Daha top yüzü göremeden Efes sahada, daha taktik tahtasını eline alamadan Ergin kenarda, ne olduğunu anlamadan ilk çeyrekte kazandık şampiyonluğu. Sonraki çeyrekler tam bir şölen tam bir kutlama havasında yaşandı. Harika bir tribün işi çıkardık.

Tüm oyuncuları ama özellikle Ömer Onan ve Semih Erden'in yüreklerinden çıkan Fenerbahçe sevgisiyle kutladıkları için şampiyonluğu, tüm teknik kadroyu ama özellikle Ertuğrul hocayı play-offlarda gösterdiği üstün performansdan dolayı kutlarım.

O kupa gözlerimin önünde yükseldi de, sonra dönüp sevgilimden öpücüğümü aldım ya. Hayatımın en güzel hediyelerindendi.

"Zavallı Kimliksizler" için dün geceki en büyük hediye ise, maçın bitmesiyle seneye final maçlarına kadar kendi takımlarını tutmaları olacak sanırım. Şimdinin keyfini çıkarın, çünkü hep Fenerbahçe söylecek son sözü !

Zavallı Kimliksizler

2010-05-20T17:03:00.004+03:00

Önce Cannes, sonra Bergamo'yu tutanlar,

Önce Arkas'ı, sonra Ziraat Bankası'nı destekleyenler,

Önce Ceyhan'dan, sonra Botaş'dan duacı olanlar,
Önce Eczacı'ya, sonra Vakıfbank'a taraftar olanlar,
Önce Trabzon'a, sonra Bursa'ya çılgınca sevinenler...

Kırmızı, mor, turuncu, siyah, bordo, yeşil, mavi, beyaz...
Her rengi sorgusuz sualsiz bünyesine kabul eden zavallı kimliksizler...

Fenerbahçe Spor Kulübü bugün başka bir branşta, başka bir final mücadelesine başlıyor. Banvitspor'dan sonra şimdi yalakalanacağınız adres, Efes Pilsen...

Giy formanı çık sahaya,
Yüreğini koy ortaya...
Koy yüreğini, göster öfkeni,
Düşman yenilecek, zafer yakında !